Eee kasi naman.

O ayan.
Eto eto eto ang aking istorya ngaung araw.

Zzzzz.
Tulog pa ako ng mga 10am.
Tas nagising ako (syempre) kasi ginising ako ng lola ko.
E ksi daw aalis kami.
Punta kami sa St Claire.
Yung mag-ooffer ka ng egg tas magsusulat ka ng wishes mu.
Tas punta ng Sta Lu para kunin yung lens ni ate.

Aun. Bangon agad.
Kain. Ligo.Bihis
Ready to go na.
Kaming lahat ready na except si ate.
Grbe isang oras ata nasa banyo ee.
Haixx.
Hintay.Hintay.Hintay.
Magaling naka-alis kami ng 12pm.
O diba?

Tas nasa byahe na.
Hay, kahilo magdrive si daddy.
Ndi ko carry.
Tas wala pang matinong kantang mahanap sa radyo.
Inabot kami ng malakas na ulan as in sobrang lakas.\

Pero dapat be thankful tau kasi umuulan.
Love tau ni God ee.
Kasi yung usong virus ngaun? Pwede din yan makuha sa hangin.
At ang makakatanggal nyan ay ang ulan.
Odiba? Bongga!
Yan yung homily ni father ee.
Kaya be thankful tau :)

Nasa St Claire na kami.
Kuha kami ng paper and pencil.
Tas sinulat namin dun yung prayer tas wishes namin.
Inoffer na namin yung dala naming eggs isang tray ata un.
Tas hinulog namin sa isang box ba un? basta parang ganun ung papel.
Tas nagdasal kami.
Bawal ksing mag-picture dun ee.

Punta na kaming Sta Lu.
Para dun sa eyeglasses ni ate :)

Tas tumaya sila ng lotto.
Tas kumain kami.

Nabadtrip ako.
Eee ksi naman parang ndi nila ako ksama.
Parang gusto ko na nga sbihin sa knila HELLO? andto ako diba?
As in ndi nila ako pinapansin.
Kinakausap ko nga sila ee, ndi nila ako sinasagot.
Syempre kasama ni mama si ate.
Si daddy naman tahimik.
Sila mama at ate lang ang naguusap.
Sila lang.
Edi sila na lang magusap.
Osige, edi tumahimik na lang ako.

Bala sila.
Ndi ko rin sila pinansin.
Haixx.

Uwian na.
Napansin din nila ako.
Sbi nila bat daw ang tahimik ko?
Ndi ko sila sinagot.
Nagtulog-tulugan na lang ako.
Bala sila.
Kabadtrip talaga.
Sana ndi na lang nila ako sinama.

Tas ndi pa natuloy yung practice namin sa choir.
Gusto ko sana umalis ng bahay ee.
Haixx.
Edi nag-computer na lang ako.

END.

Basta kabadtrip.
:|